Ibis

och, wat sta je toch weer mooi te wezen
met je licht gebogen rug

zo bescheiden in de schaduw van een boom
verscholen tussen het steen

verdwaald tussen hoekige gevaartes
sierlijk als een druivenrank

ik berijd je
streel je huid

je zwart zo zacht
je ziel zo zuiver

wonderschoon wezen
ik heb je lief

Copyright Marjolein Degenaar